چهارشنبه 28 سنبله|شهریور 1397 برابر با 19 سپتمبر 2018

ضرورت به وجود قانون، برای افراد دارای معلولیت و چگونگی تطبیق ان درعمل

٢٢ سرطان|تیر ١٣٩٥ 




نگاه نو

گزارش برنامۀ چهاردهم

نیازمندی وجود قانون برای افراد دارای معلولیت و چگونه‌گی عملی شدن آن

تاریخ تولید: 29/3/2016

تاریخ نشر: 12/4/2016

منابع تحقیق: ویب‌سایت‌های جامعه مدنی، دست‌نامه‌ها و مقاله‌ها

مهمانان:  عزیز رسا، رییس ریاست معلولین وزارت کار اموراجتماعی شهدا و معلولین، محمدعلی محبتی، همآهنگ کنندۀ بخش معلولین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، حاجی‌احمدشاه اعظمی، معیین فنی مرکز اجتماعی معلولین کابل، عمرا خان منیب، مشاور کمیسیون معلولین در مجلس سنا.

پرسش‌های کلیدی

قانون چیست وچگونه میتوان آن را تعریف کرد

هدف اساسی ایجاد قانون برای افراد دارای معلولیت چیست؟

قانون برای افراد معلولیت از سوی کدام افراد و نهاد‌ها تدوین شده و کدام نهادها نقش اساسی داشته اند؟

نیازمندی‌های اساسی ایجاد قانون برای افراد معلولیت در کشور چیست؟

حکومت در بخش عملی ساختن این قانون اقدام کرده است؟

تاثیرات اساسی این قانون بر زنده‌گی افراد دارای معلولیت چیست؟

در صورتی که این قانون تنها روی کاغذ بماند، مفاد آن چه خواهد بود؟

براساس معلومات، نزدیک به یک میلیون افراد دارای معلولیت در کشور وجود دارند، از این میان چه تعداد آنان از وجود این قانون خبر دارند؟

خواست‌های بنیادی افراد دارای معلولیت از دولت به ویژه حکومت چیست؟

برای بهبود وضعیت زنده‌گی افراد دارای معلولیت چه راه حلی را پیشنهاد می‌کنید؟

دیدگاه مهمانان:-

محمدعلی مجتبی: «قانون حقوق و امتیازات افراد دارای معلولیت، به هدف دست رسی برابر افراد دارای معلولیت در ابعاد مختلف اجتماعی است. نوت: زمان برنامه »

حاجی‌احمدشاه اعظمی: « کتلۀ بزرگ افراد داری معلولیت نیاز به قانون داشت و بنا برهمین ضرورت این درسال 1389 شکل رسمی را به خود گرفت. هدف اصلی آن قانون‌مند شدن نوع زنده‌گی افراد دارای معلولیت درکشور است. خواست ما امروزی نبوده است.»

عزیزرسا:- « در رابطه به تطبیق قانون حقوق وامتیازات معلولین، با توجه به چالش های اقتصادی، اجتماعی، وامنیتی وزارت کار کوشش کرده و تا حدامکان هم کارهای را انجام داده است که افزایش حقوق افراد دارای معلولیت از 1500 افغانی آغا و نزدیک به 5 هزار افغانی شده که از سال 1390 به این‌سو، پس از تعدیل قانون پرداخت ‌می‌شود. اما باید اعتراف کرد که ما نتوانستیم این قانون را به گونۀ شاید و باید‌اش در تمامی بخش‌ها عملی کنیم. در کنار این وزارت ما تا حدتوان در بخش‌های به ویژه صحت، آموزش و تحصیلات کارهای بنیادی را انجام داده است.»

عمراخان منیب : « این قانون در بطن‌اش میکانیزم نظارتی ندارد و به همین خاطر است که جنبه یی عملی این قانون  با مشکل مواجه است.»

مصا حبه شونده‌گان در این برنامه:

1 –  اسدالله جلالزی، رییس انجمن ادبی شیخ لالا، ولایت غزنی

2 –  سلیمه احمدی، عضو نهاد زنان بلخ

3 – عبدالسلام عزیزی، عضو انجمن ادبی غزنی

نتیجه بحث:- « ادامۀ جنگ‌ها و درگیریها، انفجارماین‌های جاسازی شده در دوران جنگ‌ها شبب شده است که حدود 800 هزار معلول که در کشور وجود دارد، اما بعضآ آمار یک میلیونی از معلولان این کشور داده شده است. از دید اشتراک کننده‌گان این بحث، موجودیت این همه معلول نیازمندی یک قانون به هدف نظم و قانونمند شدن این افراد وجود داشته باشد.قانون حقوق و امتیازات معلولین با در نظرداشت همین نیازمندی‌ها در سال 1389 رسمأ عملی شد. البته پیش از این هم قانون وجود داشته، اما پاسخگوی نیازمندی‌های افراد دارای معلولیت در کشور نبوده است. اما این که این قانون چقدر عملی شده و چه تاثیر بر روند زنده‌گی افراد دارای معلولیت داشته است؟ در این برنامه پاسخی دقیق از آن بدست نیامد، اما اشتراک کننده‌گان  نبود میکانیزم نظارتی را برای این قانون، ناامنی‌ها، ضعف اقتصادی، و نبود همآهنگی لازم میان اداره‌ها و نهادها را چالش‌های فراه راه عملی نشدن این قانون عنوان می‌کنند. در نتیجه کلی میتوان گفت که بدون همآهنگی‌های لازم میان اداره‌های حکومتی، غیرحکومتی و نهادهای حمایت‌کننده ملی و بین المللی برای عملی کردن این قانون دشوار خواهد بود. از سویی هم، نکتۀ که نباید فراموش کرد، بخش عملی این قانون برای افراد دارای معلولیت ارزشمند است، چون درصورتی که این قانون عملی شود، افراد دارای معلولیت نیز زنده‌گی همسان را با افراد دیگر جامعه تجربه خواهند کرد.»

نوت:  این برنامه سه‌شنبه ساعت 8:10 صبح نشر می‌شود.